szampan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
szampan
Obraz
Data założenia / powstania / pochodzenia 1936
Nazwany po szampan
Stan
Kraj pochodzenia
Certyfikat produktu Kontrola autentyczności pochodzenia
Mapa lokalizacji
Logo Wikimedia Commons Pliki multimedialne w Wikimedia Commons
Szampan jest często elementem świątecznego stołu.

Szampan to wino musujące produkowane we francuskim regionie Szampanii z uznanych odmian winorośli poprzez wtórną fermentację wina w butelce [1] . Nazwa napoju pochodzi od nazwy prowincji Szampanii , w której znajduje się region. Choć termin „szampan” jest często używany przez producentów win musujących w wielu krajach i rejonach (np. w Kalifornii , Kanadzie i Rosji ), to zgodnie z przepisami obowiązującymi w Unii Europejskiej właściwe jest używanie go tylko w odniesieniu do wina produkowanego w prowincji Szampanii. Pod auspicjami „Komitetu Interprofessionnel win musujących” ( fr. Comité Interprofessionel du Vin de Champagne) opracowano kompleksowy zestaw zasad i przepisów dla wszystkich win z tego regionu. Zasady te mają na celu zapewnienie produkcji wysokiej jakości produktu. Przepisy wskazują najbardziej odpowiednie miejsca do uprawy winogron , najodpowiedniejsze odmiany winogron. Chociaż ten kod jest dopuszczony do stosowania w produkcji 7 różnych odmian winogron, w większości przypadków, szampan produkowany jako monosortovoe lub assamblyazhnoe z trzech najbardziej znanych: Chardonnay ( . Fr Chardonnay), Pinot Noir ( . Fr Pinot noir) i Pinot Meunier ( o. Pinot meunier ). Pozostałe cztery odmiany to pinot blanc ( fr. Pinot blanc), Pinot Gris ( fr. Pinot gris), Petit Mellier ( fr. Petit meslier) i Arban ( fr. Arbane). Określa również dość długą listę wymagań, które określają główne aspekty uprawy winogron. Wśród tych zasad są: przycinanie winorośli, plon winnicy, stopień tłoczenia winogron, minimalny okres dojrzewania na osadzie. Tylko wtedy, gdy wino spełnia wszystkie te wymagania, na butelce można umieścić nazwę „Szampan”. Zasady opracowane przez Komitet ds. Szampana są zatwierdzane przez Francuski Narodowy Instytut Nazw Pochodzenia (INAO).

Pochodzenie i historia

Wino z regionu Szampanii znane było jeszcze przed średniowieczem . Były kościelne winnice, a mnisi robili wino do sakramentu sakramentu . Namaszczenie królów francuskich tradycyjnie miało miejsce w Reims . Wino szampańskie było częścią uroczystości koronacyjnych.

Królowie doceniali spokojne, lekkie i orzeźwiające wina i wysyłali je na znak szacunku dla innych europejskich monarchów. W XVII wieku szampan niemusujący był preferowany na uroczystościach w krajach europejskich. Brytyjczycy byli największymi konsumentami win musujących, a także spożywali dużo win musujących.

Pierwsze komercyjne wino musujące zostało wyprodukowane w regionie Limoux w Langwedocji około 1535 roku. [ źródło nieokreślone 2830 dni ] Nie wynaleziono tutaj; nie wiadomo, kto pierwszy to zrobił, choć Brytyjczycy wypowiadają się w tej kwestii bardzo sensownie. Wielu przyczyniło się do historii szampana. Wbrew legendzie i powszechnej opinii, żyjący w XVII wieku francuski benedyktyn z opactwa Ovilleur Pierre Perignon nie wynalazł szampana, choć wiadomo, że dokonał wielu ulepszeń w produkcji tego napoju, w szczególności odkrył tajemnicę blendowania, łączenia soków z różnych odmian winogron i zaczął rozlewać wina do butelek z korkami z korka, co pozwalało zatrzymać dwutlenek węgla, który wcześniej eksplodował w beczkach.

W sąsiednim opactwie Ouiller zauważono, że butelki z ciemnego szkła eksplodują rzadziej, ale dopiero w 1800 roku farmaceuta François z Chalon wymyślił nowoczesną butelkę, która uwzględnia również grubość i kształt oraz nie tylko kolor szkła. Na początku XIX wieku. wdowa po winiarzu, która później została słynną Madame Clicquot , wyeliminowała kolejną istotną wadę Pierre'a Perignona: jej mistrz Antoine Miller opracował technologię „ remuage ”, dzięki której szampan stał się krystalicznie czysty.

Decydującego przełomu dokonał winiarz Victor Lambert, który w 1874 r. opracował technologię fermentacji , która przekształca kwas jabłkowy w kwas mlekowy. Dzięki temu pojawił się brut – bardzo wytrawny szampan, który wkrótce stał się najpopularniejszą odmianą na świecie. A specjaliści z winiarstwa Laurent-Perrier poszli jeszcze dalej i wypuścili ekstra-brudnego, superwytrawnego szampana [2] .

Pod koniec XVII wieku w Szampanii znana była metoda produkcji wina musującego, a także specjalne procedury produkcyjne (miękkie tłoczenie, dozowanie...) i mocniejsze butelki wynalezione w Anglii, które mogły wytrzymać dodatkowy nacisk. Szampan musujący narodził się około 1700 roku.

Brytyjczycy zakochali się w nowym winie musującym i rozpowszechnili je na całym świecie. Brut, nowoczesny szampan, został wyprodukowany dla Brytyjczyków w 1876 roku. Dużo szampana spożywał też rosyjski dwór cesarski, preferując słodsze odmiany.

Ochrona nazwy „Szampan”

Region, w którym winogrona używane do produkcji szampana są oznaczone na czerwono

Zgodnie z Traktatem Madryckim (1891) w Europie i większości innych krajów, nazwa „szampan” ( franc. vin de Champagne ) jest prawnie chroniona jako nazwa wina musującego produkowanego w tym samym regionie Francji i spełniającego ustalone normy za takie wino. To wyłączne prawo do nazwy zostało potwierdzone traktatem wersalskim z 1919 roku pod koniec I wojny światowej . Nawet termin „metoda szampańska” ( fr. Méthode champenoise i „metoda szampańska”) od 2005 r. jest zakazany dla win niepochodzących z Szampanii na rzecz określenia „metoda tradycyjna” („méthode traditionelle”). Wina musujące produkowane są na całym świecie, a wiele miejsc używa różnych terminów na określenie własnego wina musującego: w Hiszpanii jest to „ Cava ”, we Włoszech jest to „spumante”, w Afryce Południowej jest to „Cap Classique”. Włoskie wino musujące z winogron Muscat , produkowane w południowo-wschodnim Piemoncie , nosi nazwę „ Asti ”. W Niemczech najpopularniejszym winem musującym jest „ Sekt ( niemiecki ) ”. Nawet w innych regionach Francji nie wolno używać nazwy „szampan”. Na przykład winiarze z Bordeaux , Burgundii i Alzacji produkują wino o nazwie „Crémant”.

Termin „ wino musujące ” jest używany w odniesieniu do win musujących spoza regionu Szampanii. Podczas gdy wiele krajów ma przepisy chroniące regiony produkujące wino, takie jak Szampan, niektóre kraje, w tym Stany Zjednoczone , nadal zezwalają producentom wina na używanie nazwy „szampan” w odniesieniu do produktów niepochodzących z Szampanii. Aby zapewnić taką możliwość Kongres USA uchwalił ustawę, wskazującą, że termin „szampan” to „częściowo gatunkowy” ( ang. Semi-generic). Nazwa "szampan" była używana w Związku Radzieckim , jest używana w Rosji i innych krajach byłego ZSRR, w znakach towarowych " szampan sowiecki ", "szampan rosyjski", "szampan ukraiński" i tak dalej zarejestrowane na terytorium tych krajów.

Odmiany

Różne rodzaje szampana we francuskim supermarkecie

Winogrona do produkcji szampana muszą być białe chardonnay lub czerwone pinot noir lub pinot meunier (dopuszczalne, ale bardzo rzadko praktykowane jest dodanie niewielkiej ilości winogron innych odmian, które wcześniej były wykorzystywane do produkcji szampana). Szampan wytwarzany wyłącznie z winogron Chardonnay nazywany jest „białym z białego” ( franc. blanc de blancs ), wyłącznie z czerwonych winogron – „biały z czarnym” ( franc. blanc de noirs ). Szampan jest zwykle winem białym, nawet jeśli jest zrobiony z czerwonych winogron, ponieważ sok z winogron wyciska się bardzo ostrożnie, dopuszcza się jedynie minimalny kontakt ze skórką winogron, co nadaje czerwonemu winu kolor. Produkowane również wina różowe : albo poprzez wydłużenie czasu kontaktu soku ze skórką, co nada winu różowy kolor, albo przez dodanie niewielkiej ilości czerwonego wina na etapie mieszania.

Ilość cukru dodawanego po wtórnej fermentacji i dojrzewaniu („dozowaniu”) jest zróżnicowana, co daje odmiany:

  • najwyższy poziom to „doux” (co oznacza „ słodki ”);
  • "Demi-sec" (" półwytrawny "),
  • „Sek” („ suchy ”);
  • „Extra sec” („ extra suche ”);
  • «Brut» ( «suche" lub "brutalne")
  • "Extra brut" / "brut nature" / "brut zero" (" extra brut ", " brut-cuvée "; czasami zbyt suche - w ogóle nie dodaje się cukru ani likieru).

Najpopularniejszy (na świecie, ale nie w Rosji) jest brut, chociaż na początku XX wieku szampan był zwykle znacznie słodszy, a w XVIII-XIX wieku zawartość cukru w ​​butelce sięgała we Francji 200 g i do 300 g na butelkę w Rosji.

Produkcja

Winogrona używane do produkcji szampana są zwykle zbierane przed czasem, kiedy poziom cukru jest niższy, a kwasowość wyższa. Sok z zebranych winogron jest wyciskany wystarczająco szybko, aby wino było białe (nie dotyczy to produkcji różowego szampana). Tradycyjna metoda produkcji szampana znana jest jako „Méthode Champenoise”.

Wstępna fermentacja zaczyna się w taki sam sposób, jak w przypadku każdego innego wina - w beczkach lub zbiornikach wykonanych ze stali nierdzewnej, gdzie naturalny cukier w winogronach zamieniany jest w alkohol , podczas gdy produkt uboczny wyparowuje dwutlenek węgla . W ten sposób otrzymuje się „wino bazowe”. To wino jest zbyt kwaśne i samo w sobie niezbyt przyjemne. Na tym etapie blendowanie odbywa się przy użyciu win z różnych winnic iz różnych lat (nie dotyczy to produkcji roczników szampanów, specjalnie wytwarzanych z winogron tego samego roku).

Piwnice z szampanem w Reims

Zmiksowane wino jest butelkowane, a do niego dodaje się mieszankę tej samej mieszanki, drożdży i niewielką ilość cukru – likier cyrkulacyjny ( fr. Liqueur de tirage ). Butelki są umieszczane poziomo w piwnicy na wino do wtórnej fermentacji. Podczas fermentacji wtórnej dwutlenek węgla pozostaje w butelce, rozpuszczając się w winie. Ilość dodanego cukru wpływa na ciśnienie w butelce. Aby osiągnąć standardowy poziom 6 barów, butelka musi zawierać 18 gramów cukru i drożdży Saccharomyces cerevisiae w ilości ustalonej przez Komisję Europejską : 0,3 grama na butelkę. Po naświetleniu (minimalny czas otwarcia migawki na osadzie – 12 miesięcy) butelka wina przechodzi proces „ dziobania ” ( fr. Remuage), podczas którego są codziennie obracane o mały kąt, a następnie stopniowo przechodzą na „do góry nogami”. " w celu wytrącenia zbierał się przy szyi i można go było usunąć. Proces usuwania osadu nazywa się „ wydmuszeniem ” ( fr. Dégorgeage), a w niedawnej przeszłości było to wielkie doświadczenie, wymagające ręcznej pracy przy usuwaniu korka i usuwaniu osadu bez utraty znacznych ilości wina. Jednocześnie przeprowadza się „ dawkowanie ” (dodaje się pewną ilość roztworu cukru w ​​winie, zwanego „likierem ekspedycyjnym”). Następnie butelka jest ponownie zamykana i przechowywana przez krótki czas, około 2 tygodnie. Przed wynalezieniem tego procesu (podobno po raz pierwszy wykonanego przez Veuve Clicquot w 1800 r.), szampan był mętny. Obecnie większość producentów wypróżnia się za pomocą automatów: niewielka objętość płynu na szyjce butelki jest zamrażana, a kawałek lodu wraz z zamrożonym w nim osadem jest usuwany.

Tor torowiska Decaville służył do transportu szampana w piwnicach na wino

Wina szampańskie muszą dojrzewać w piwnicy producenta przez co najmniej 15 miesięcy, z czego co najmniej 12 miesięcy wino musi dojrzewać na osadzie. Ustalone zasady produkcji szampana wymagają leżakowania rocznika cuvée w piwnicy przez trzy lub więcej lat przed wyrzuceniem, ale wielu znanych producentów znacznie przekracza ten minimalny wymóg, pozostawiając butelki w piwnicy na 6 do 8 lat przed wyjęciem.

Nawet wśród ekspertów nie ma jednej opinii na temat efektu starzenia się po wypróżnieniu. Niektórzy lubią świeżość i energię młodego, ledwie zniesmaczonego szampana; inni wolą smak pieczonego jabłka i karmelu, który pojawia się po roku lub więcej leżakowania szampana po wypiciu.

Zdecydowana większość szampana powstaje z mieszanki win z różnych lat. Zwykle głównym tomem jest wino z bieżącego roku, do którego dodawane są wina z lat poprzednich. To mieszanie pomaga złagodzić niektóre wahania smaku spowodowane marginalnym klimatem wzrostu winogron w Szampanii. Większość producentów szampana z roku na rok dąży do spójnej „tożsamości korporacyjnej”, a zapewnienie tej spójności jest jednym z najtrudniejszych zadań winiarza.

Winogrona do produkcji roczników szampańskich muszą być w 100% ze zbioru rocznego. Aby zachować jakość bazy win musujących, tylko do 85% winogron w każdym roku może być wykorzystanych do produkcji rocznika cuvée, a co najmniej 15% (zwykle więcej) pozostaje do produkcji bazy wino. Szampan Millesime jest zwykle wytwarzany z najlepszych zbiorów winogron w określonych, szczególnie udanych latach, więc butelka cuvée cuvée prestiżowej marki może być rzadka i bardzo droga.

Większość szampanów wytwarzana jest z mieszanki materiału winnego z różnych lat (tylko kilku producentów podaje dokładny skład odmianowy na etykiecie), natomiast w przypadku szampana rocznikowego z winogron z tego samego roku, rocznika i (w niektórych przypadkach) słowo „ winiarz ” ( francuski Millésime ).

Sporo szampana wytwarzają znane marki, takie jak Veuve Clicquot czy Mumm, z winogron kupowanych, a nie z własnych winnic.

Producenci szampana

Obecnie w Szampanii zarejestrowanych jest ponad 19 000 małych plantatorów szampana, a winnice zajmują około 32 000 hektarów w regionie. Rodzaj producenta szampana można rozpoznać po skrócie następującym po oficjalnym numerze na butelce:

  • NM : Negocjant manipulujący . Są to firmy (w tym większość dużych marek), które kupują winogrona i produkują wino;
  • CM : Spółdzielnia manipulacji .Spółdzielnie, które produkują wino z winogron uprawianych przez członków spółdzielni, przy czym cały zbiór jest zbierany razem;
  • RM : Niepokorny manipulator . Producenci, którzy samodzielnie uprawiają winogrona i produkują z nich wino. Mogą kupować nie więcej niż 5% winogron z zewnątrz;
  • SR : Société de récoltants . Ассоциация виноградарей, производящих общее шампанское, но не формирующих кооператив;
  • RC : Récoltant coopérateur . Член кооператива, продающий шампанское, произведённое кооперативом, под собственной маркой;
  • MA : Marque auxiliaire или Marque d'acheteur . Марка, не связанная с производителями или виноградарями; название вина, принадлежащее кому-то ещё, например, супермаркету (как то Private Label );
  • ND : Négociant distributeur . Торговец, продающий вино под своей маркой.

Межпрофессиональный комитет шампанских вин

Все участвующие в производстве винограда: более 15 000 виноградарей, кооперативов и более 300 предприятий — члены «Межпрофессионального комитета шампанских вин» ( фр. Comité Interprofessional du Vin de Champagne (CIVC) ). В этой организации существует система, при которой как предприятия-производители, так и виноградари представлены на всех её уровнях, включая совместное председательство, когда представитель виноградарей и представитель компаний-производителей разделяют полномочия. Эта система разработана для того, чтобы обеспечить основную миссию комитета — продвигать и защищать шампанское, что достигается путём нахождения консенсуса в этом профессиональном сообществе. Эта сильная структура сыграла важную роль во всемирном успехе шампанского.

Бутылки для шампанского

Пробки для бутылок шампанского
Наглядное сравнение бутылок шампанского. Слева направо на лестнице: магнум , стандартная, половина, четверть. На полу: Валтасар , Салманасар , Мафусаил , Иеровоам

Шампанское, главным образом, разливается в два вида бутылок : стандартные бутылки (750 мл ) и бутылки магнум (1,5 л ). Шампанское в бутылках магнум считаются более высококачественным, поэтому стоимость магнума обычно гораздо выше, чем двух стандартных, поскольку в бутылке остаётся меньше кислорода, а площадь поверхности такова, что создаются пузырьки надлежащего размера. Другие размеры бутылок, называемые в честь библейских персонажей, обычно наполняются шампанским, бродившим в стандартных бутылках или бутылках магнум. Перечень размеров бутылок:

  • четверть (тж. quart , split или piccolo bottle ) (187,5 или 200 мл)
    • используется, в основном, авиакомпаниями и ночными клубами
  • половина (тж. Demie ) (375 мл)
    • используется в ресторанах
  • бутылка (тж. Bouteille ) (750 мл)
  • Магнум (тж. Magnum ) (1.5 л) (эквивалентно 2 бутылкам)
  • Иеровоам (тж. Jeroboam ) (3 л) (4 бутылки)
  • Ровоам (тж. Rehoboam ) (4,5 л) (6 бутылок)
  • Мафусаил (тж. Methuselah ) (6 л) (8 бутылок)
  • Салманасар (тж. Salmanazar ) (9 л) (12 бутылок)
  • Валтасар (тж. Balthazar ) (12 л) (16 бутылок)
  • Навуходоносор (тж. Nebuchadnezzar ) (15 л) (20 бутылок)
  • Мельхиор (тж. Melchior ) (18 л) (24 бутылки)
  • Соломон (тж. Solomon ) (24 л) (32 бутылки)
  • Primat (тж. Primat ) (27 л) (36 бутылок)
  • Мелхиседек (тж. Melchizedek ) (30 л) (40 бутылок)

Размеры, превышающие Иеровоам, редко используются. Бутылки Primat и, по состоянию на 2002 год, бутылки Мелхиседек предлагаются исключительно компанией «Drappier». Такие же названия используются для бутылок с вином и портвейном; однако до Мафусаила им соответствуют другие объёмы. В особых случаях и для особых людей изготавливаются уникальные бутылки. Вероятно, наиболее известный пример — бутылка объёмом 20 унций жидкости/60 сл (имперская пинта ), изготавливавшаяся специально для сэра Уинстона Черчилля компанией Pol Roger . Такое шампанское подавалось Черчиллю его дворецким в 11 часов утра, когда он просыпался.

Давление в бутылке шампанского — примерно 5-6 атм , что около 6,3 кг/см² (для бутылки 0,75 л — 0,63 МПа ), что примерно в три раза больше, чем в автомобильной шине . Давление зависит от размера бутылки, чем больше бутылка — тем больше давление.

Пузырьки

Champagne - 2.png

Обычно считается, что пузырьки шампанского образуются вокруг небольших загрязнений на бокале. Однако эти естественные загрязнения обычно слишком малы, чтобы стать такими центрами образования пузырьков, пузырьки же формируются на волокнах целлюлозы, которые либо присутствуют в окружающей воздушной пыли, либо остаются после натирания бокала. [3]

Дом Периньон изначально получил указание от своего аббатства Hautvillers убрать пузырьки из поставляемого им шампанского.

Считается, что в бокале хорошего шампанского пузырьки образуются в течение 10-20 часов после откупоривания бутылки.

В среднестатистической бутылке шампанского «содержится» около 250 миллионов пузырьков. [4]

Подача шампанского

«Башня шампанского»
Чаша

Шампанское обычно подаётся в специальных фужерах для шампанского в форме флейты (флют, фр. champagne flute ), имеющих длинную ножку и высокую узкую чашу. Более широкий плоский бокал (чаша, фр. coupe champagne ), обычно ассоциирующийся с шампанским, лучше помогает оценить более сладкие сорта, сейчас не рекомендуется знатоками к использованию, поскольку не сохраняет пузырьки и аромат вина.

Пробовать на вкус шампанское лучше из больших бокалов для красного вина (например, из бокала для Бордо ), поскольку аромат лучше распространяется в крупном бокале, но, в отличие от чаши, он не улетучивается и остаётся внутри бокала.

Не следует заполнять бокал целиком: фужеры «champagne flute» наполняют на две трети объёма, а большие бокалы для красного вина — не более чем на треть.

Шампанское всегда подаётся охлаждённым , лучше всего при температуре 7 °C. Часто бутылку охлаждают в специальном ведёрке с водой и льдом перед и после раскупоривания.

Существует способ наливания шампанского в «башню», составленную из бокалов.

Раскупоривание бутылки шампанского

Champagne uncorking photographed with a high speed air-gap flash.jpg

Чтобы сократить риск разлить шампанское и (или) выстрелить пробкой, открывать бутылку шампанского нужно следующим образом:

  • предварительно охладить бутылку с напитком примерно до +6…+15 °C;
  • снять фольгу;
  • обхватить рукой пробку;
  • ослабить, но не снимать мюзле , удерживающую пробку;
  • крепко взять пробку в проволоке в руку и затем поворачивать бутылку (а не пробку), держа её у основания; это должно помочь пробке выйти из бутылки;
  • держите бутылку под углом в 45 градусов. Когда пробка вылетит, образовавшиеся пузырьки смогут выйти из бутылки без образования пены и фонтана брызг.

Желательный эффект — откупорить бутылку с небольшим хлопком, а не стрелять ею через комнату и не делать фонтан из пенного вина. Многие знатоки вина настаивают на том, что идеальный способ открыть бутылку шампанского — сделать это осторожно и спокойно, чтобы бутылка издала едва различимый звук вроде выдоха или шёпота.

Преднамеренное разбрызгивание шампанского стало составляющей частью вручения спортивных трофеев.

Сабраж — открытие бутылки саблей

Sabrage — раскупоривание саблей

Саблей шампанское открывают во время пышных церемоний. По-французски эта техника называется «sabrage» (от фр. sabre — сабля). Сабля скользит вдоль тела бутылки по направлению к горлышку. Легко ударяют клинком по выступу на горлышке бутылки, при этом образуется кольцевая трещина. Под давлением крайняя часть горлышка отделяется от бутылки. Пробка при этом отлетает вместе с этой частью горлышка. При раскупоривании саблей не делается какого-либо режущего движения.

Специфика воздействия на организм

Шампанское, как и все прочие игристые вина , дают более быстрое, но более короткое опьянение.

Законодательство в России

Законом «О внесении изменений в Федеральный закон „О государственном регулировании производства и оборота этилового спирта, алкогольной и спиртосодержащей продукции и об ограничении потребления (распития) алкогольной продукции“ и отдельные законодательные акты Российской Федерации» (345-ФЗ) от 2 июля 2021 года [5] осуществляется правовая охрана использования термина «шампанское» в отношении игристых вин, произведённых в России [6] . Это временно привело к неверной трактовке закона участниками алкогольного рынка как запрета на использование термина «шампанское» по отношению к импортируемым в Россию французским игристым винам [7] .

Факты

  • Моряки обычно используют шампанское в ритуале спуска корабля на воду , разбивая бутылку о корабль . [8] [9]
  • Летящая пробка из-под шампанского может развивать скорость до 100 км/ч. [10]
  • Давление в бутылке шампанского может достигать от 5 до 6 [11] атмосфер (2,5—3 атмосферы для просекко ), что примерно вдвое больше, чем давление в автомобильной шине.
  • Наибольшая зарегистрированная длина полёта пробки от шампанского составила 8,55 метров [12] и была зарегистрирована книгой рекордов Гиннесса в 2014 году.
  • Во многих видах автогонок принято, что по окончании церемонии награждения победителя гонки и обладателей второго и третьего места ожидает душ из шампанского. Эта традиция происходит из 1960-х годов: впервые шампанским окружающих поливал гонщик Дэн Герни . В 1967 году он одержал победу в суточном марафоне « 24 часа Ле-Мана » и по окончании гонки организаторы подарили ему бутылку шампанского. Герни был настолько возбуждён этой победой, что немедленно откупорил бутылку и начал разбрызгивать её содержимое на всех, кто стоял рядом с ним. С тех пор обычай настолько прижился, что даже при проведении гонок в странах исламского мира (в которых алкоголь находится под запретом ) для «душа» из шампанского готовят специальные шипучие безалкогольные напитки .
  • Пузырьки в шампанском изначально считались виноторговцами нежелательными.
  • Изюм или кусочек шоколада, опущенный в бокал игристого вина, будет многократно тонуть и снова всплывать.
  • О неглубоких бокалах ( креманках ) для шампанского ходил ложный слух, что их форма была скопирована с воскового слепка груди Марии Антуанетты .
  • В 2020 году во всем мире было продано около 245 млн бутылок шампанского, что на 18 % меньше, чем в 2019 году. Общая сумма, вырученная от продаж шампанского составила 4 млрд €, что меньше на 20 %, чем в 2019 году. [13]

Документальные фильмы

  • 2012 — Женщины и шампанское: безумная любовь! / Les femmes et le champagne: un amour fou! (реж. Стефан Копески / Stéphane Kopecky)

См. также

Примечания

  1. Вино // Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов . — М. : Большая российская энциклопедия, 2004—2017.
  2. И ты, брют! . // The New Times, 27.12.2010
  3. Liger-Belair, Gérard La physique des bulles de champagne. Une première approche des processus physico-chimiques liés à l'effervescence des vins de Champagne (фр.) . Дата обращения: 10 февраля 2010. Архивировано 5 февраля 2012 года.
  4. Tom Stevenson «Champagner, Sekt & Co», Dorling Kindersley Limited, London-München-New York-Sydney 1999 ISBN 3-8310-0002-6
  5. Федеральный закон от 02.07.2021 № 345-ФЗ "О внесении изменений в Федеральный закон "О государственном регулировании производства и оборота этилового спирта, алкогольной и спиртосодержащей продукции и об ограничении потребления (распития) алкогольной продукции" и отдельные законодательные акты Российской Федерации" . Официальный интернет-портал правовой информации (2 июля 2021).
  6. Авторы закона «против Moet» объяснили понятие «российское шампанское» . РБК (газета) (8 июля 2021).
  7. Закон «против шампанского». Почему он появился и как будет работать . РБК (газета) (8 июля 2021).
  8. Зачем при спуске корабля на воду о борт разбивают бутылку шампанского? , Вокруг Света (27 сентября 2011). Дата обращения 22 мая 2017.
  9. В. Виленов. Святая вода и бутылка шампанского // Призрак на палубе. — Вече, 2010. — (Морская летопись). — ISBN 978-5-9533-4706-8 .
  10. Немецкий физик измерил скорость вылета пробки из бутылки шампанского
  11. Robert Matthews Academic and science writer . How much pressure is there in a champagne bottle? (англ.) , Science Focus . Дата обращения 5 июня 2017.
  12. Farthest champagne cork spitting (англ.) , Guinness World Records . Дата обращения 7 июня 2017.
  13. Продажи шампанского упали в 2020 году на 18% . Коммерсантъ (27 января 2021). Дата обращения: 27 января 2021.

Литература

Ссылки