Księżyc-25

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie mylić z Luna-25A
Luna Glob
Luna 25 [1]
Maquette-Luna-Glob-Lander-b-DSC 0075.jpg
Klient IKI RAS , Stowarzyszenie Naukowo-Produkcyjne Ławoczkina
Producent Rosja NPO nazwany na cześć SA Ławoczkina
Zadania Testowanie technologii miękkiego lądowania na Biegunie Południowym Księżyca .
Wyrzutnia kosmodrom Wostoczny
Rakieta wspomagająca Sojuz-2.1b / Fregata
Początek maj 2022 (plan) [2]
Specyfikacje
Zasilacze Panele słoneczne
Aktywne życie 1 rok
Elementy orbitalne
Współrzędne do lądowania Południowy region polarny Księżyca , obszar krateru Boguslavsky

(dokładność: elipsa 30 x 15 km)

Sprzęt docelowy
Ramię manipulatora i ponad 20 kg ładunku naukowego Detektor neutronów do badania obecności wodoru, czujnik temperatury powierzchni, przyrząd do analizy próbek gleby, przyrząd do badania egzosfery księżycowej i pyłu, kolimowany spektrometr gamma, spektrometr neutronowy.
lg.kosmos.ru

Luna-25 (do kwietnia 2013 r. aparat nosił nazwę „Luna-Glob” ) [3] – część rosyjskiego programu księżycowego , pierwszej rosyjskiej misji księżycowej przeprowadzonej w Stowarzyszeniu Naukowo - Produkcyjnym Ławoczkina w celu badania i praktycznego wykorzystania Księżyc i niemal księżycowy przestrzeń przez automatycznych stacji międzyplanetarnych . W ramach misji jako pierwszy zostanie wystrzelony pojazd zstępujący, a rok później orbiter.

Celem tego projektu jest wystrzelenie automatycznej sondy, której część orbitalna powinna przeprowadzić teledetekcję i wybór odpowiednich miejsc dla kolejnych pojazdów opadających, a lądownik będzie badał powierzchnię w rejonie Bieguna Południowego , m.in. głębokość dwóch metrów (głównym zadaniem jest znalezienie wody ).
Deklarowane aktywne życie sondy na powierzchni Księżyca to co najmniej jeden rok ziemski [4] .

Nazwa

Nazwa projektu ma na celu podkreślenie ciągłości sowieckiego programu księżycowego , którego ostatni aparat, Łuna-24 , został uruchomiony w 1976 roku.

Cel i projekt

Głównym zadaniem jest opracowanie technologii miękkiego lądowania. Sonda Luna-25 składa się z dwóch części konstrukcyjnych:

  • Górna część to nieszczelna komora na instrumenty. Składa się z panelu słonecznego, grzejnika systemu kontroli termicznej, przyrządów naukowych, źródła zasilania, sprzętu elektronicznego stacji.
  • Dolna część to podwozie, czyli konstrukcja z amortyzującymi podporami do lądowania, które zapewniają miękki dotyk podczas lądowania. Na urządzeniu do lądowania zamocowany jest układ napędowy pojazdu, za pomocą którego korygowany jest tor lotu na Księżyc, wytracanie prędkości podczas deorbitacji oraz miękkie lądowanie. W dolnej części zamontowane są zbiorniki paliwa, czujniki, anteny, manipulator urządzenia pobierającego glebę.

Zadania naukowe

Najbardziej obiecujące dla badań są regiony polarne Księżyca . Dane uzyskane na początku wieku, m.in. z rosyjskiego teleskopu neutronowego LEND zainstalowanego na amerykańskim orbiterze Lunar Reconnaissance Orbiter , wykazały, że regolit polarny zawiera wiele lotnych związków pochodzenia kosmicznego, od wody po złożone molekuły (te połączenia z księżycem komety). Biegun na Księżycu można porównać do naturalnej lodówki, w której warstwy szronu wszystkich kosmicznych substancji lotnych, które kiedykolwiek dostały się do ziemskiego satelity, gromadzą się i zatrzymują przez setki milionów lat w zimnych pułapkach polarnego regolitu.
Przyrządy naukowe Luny-25 zbadają skład tych substancji, ocenią udział masowy zamarzniętej wody w regolicie (jej obecność uwolni astronautów od konieczności dostarczania wody z Ziemi). Będzie też potrzebny do produkcji tlenu, aw dalszej przyszłości – i paliwa wodorowego. [ źródło nieokreślone 869 dni ]

Oprzyrządowanie naukowe

Luna 25 waży 1750 kilogramów [5] . W związku z utratą Phobos-Grunt naukowcy zrewidowali plany programu księżycowego, liczba i waga instrumentów na sondzie orbitalnej została prawie o połowę zmniejszona: aby zwiększyć niezawodność lądowania na Księżycu, zamiast 34 kilogramów pozostało około 20 kilogramów [6] [7] .

Nazwa Rodzaj urządzenia Zadanie Producent Komentarz
ADRON-LR Detektor neutronów i promieniowania gamma Badanie składu pierwiastkowego i zawartości wodoru w regolicie metodą spektroskopii promieniowania gamma z aktywnymi neutronami. Urządzenie oświetli grunt na głębokość 60 cm [8] . Rosja IKI Wyprodukowano w 2019 roku. W przyszłości planowany jest montaż podobnego detektora na statku kosmicznym Luna-27.
ARIES-L Spektrometr masowy energii Eksploracja egzosfery księżycowej Rosja IKI
BUNIE Przełączanie zasilania i sterowanie aparaturą naukową, gromadzenie, przechowywanie i przesyłanie telemetrycznej informacji naukowej oraz systemów pokładowych aparatury Rosja IKI
ŁAZMA-LR Pomiary składu chemicznego, pierwiastkowego i izotopowego regolitu Rosja IKI
LIS-TV-RPM Spektrometr IR Badanie w zakresie widzialnym i podczerwonym składu mineralogicznego warstwy powierzchniowej regolitu księżycowego i zawartości w nim wody Rosja IKI
Zewnętrzne pliki wideo
Logo YouTube Fabuła IKI RAN o urządzeniu LIS-TV-RPM. Marzec 2016
PML Badanie właściwości fizycznych pyłowej egzosfery księżycowej i powierzchniowego regolitu rozproszonego pod wpływem wpływów mikrometorytu Rosja IKI
LMK Ramię manipulatora Dostarczenie próbek regolitu do urządzenia LAZMA-LR, badanie właściwości mechanicznych regolitu, nakierowanie LIS-TV-RPM na obiekty znajdujące się w pobliżu urządzenia Rosja IKI Ramię manipulatora LMK z czerpakiem gruntowym będzie mogło pobierać regolit o uziarnieniu do 2,8 mm z głębokości ok. 15-30 cm, podczas swojej pracy będzie musiał pobrać co najmniej 30 próbek do 2 cm³ każdy. Promień manipulatora wynosi 1,5 metra. Manipulator jest przeznaczony do usuwania wierzchniej warstwy gleby za pomocą wiadra, pobierania próbki gleby i dostarczania jej do urządzenia analitycznego na pokładzie aparatu do oznaczania składu gleby. Posiada kamery stereoskopowe oraz spektrometr podczerwieni do pomiaru gleby i jej składu [9] . Jest to ulepszona wersja kompleksu dla misji Fobos-Grunt z własnym systemem sterowania.
STS-L System telewizyjny Panoramiczna fotografia stereofoniczna, strzelanie podczas lądowania urządzenia, zapewniające działanie LMK Rosja IKI Na pokładzie zainstalowano osiem kamer urządzenia STS-L. Czterech będzie zaangażowanych w fotografowanie panoramiczne, dwa - w zdjęciach stereo, będą współpracować z manipulatorem. Dwie kolejne kamery STS-L oraz kamera instrumentu Pilot-D przeprowadzą technologiczne badania powierzchni.
Pilot-D Demonstrator kamer telewizyjnych Obrazowanie powierzchni Księżyca z niskiej orbity księżycowej w celu przetestowania kanału optycznego przyszłego europejskiego, wysoce precyzyjnego i bezpiecznego systemu lądowania Unia Europejska ESA / Rosja IKI Dostarczony do Rosji w kwietniu 2021 r.

Automatyczne stacje do lotów na średnie szerokości geograficzne i do obszarów podbiegunowych Księżyca bardzo różnią się od siebie strukturą. Na przykład na stacji polarnej panele słoneczne są po bokach, ponieważ Słońce na biegunie księżycowym wznosi się bardzo nisko nad horyzontem. Pod wieloma względami Luna-25 jest pierwszym opracowaniem pojazdu do zjazdu polarnego, który do tej pory nie ma analogów [10] .

Przedstawiciel organizacji pozarządowej. Ławoczkina twierdzi, że udział zagranicznych komponentów w wyposażeniu serwisowym nie przekracza 40%, a zachodnie sankcje mają niewielki wpływ na rozwój Łuny-25 [11] .

Historia projektu

Prace nad lądownikiem, wcześniej nazywanym Luna-Glob, rozpoczęły się w 2005 roku. „Luna-Glob” została pomyślana jako sieć stacji sejsmicznych na powierzchni Księżyca, ale później projekt został zrewidowany i teraz faktycznie powtarza początkowe badania Księżyca w ZSRR , przeprowadzone w latach 1960-1970. Główne etapy to miękkie lądowanie małej automatycznej stacji - odpowiednik „ Luna-9 ”, łazik księżycowy, dostarczanie gleby - analog „ Luna-16 ”.

Początkowo planowano wystrzelenie sondy na Księżyc w 2014 roku [12] . Uruchomienie nie odbyło się z powodu decyzji o zastąpieniu pojazdu startowego Sojuz Zenitem z powodu niepełnej zgodności z pierwszym w niektórych kluczowych cechach. Po wypadku automatycznej stacji międzyplanetarnej „ Pobos-Grunt ” postanowiono przesunąć start na rok 2015 [13] [14] [15] [16] [17] . Na podstawie wyników rewizji projektu podjęto decyzję o wymianie komputera pokładowego (podobnego do tego zainstalowanego na Phobos-Grunt) na bardziej niezawodny, podobny do tego opracowanego dla nowej generacji Glonassa - Glonass-K [18] .

  • W styczniu 2013 roku Roskosmos podpisał kontrakt z NPO Ławoczkin na stworzenie sondy do lądowania na Księżycu „Luna-25” (stara nazwa to „Luna-Glob”) [19] ;
  • 15 października 2013 roku ogłoszono, że start statku kosmicznego został przesunięty na rok 2016 [20] , przy czym sonda będzie wykorzystywana głównie do testowania technologii lądowania, a kompleks aparatury naukowej jest zminimalizowany. Kolejny statek kosmiczny, sonda orbitalna Luna-26 (wcześniej znana jako Luna-Glob-2, potem Luna Glob-1 OA), miała polecieć w kosmos w 2018 roku, a ciężka sonda lądowania Luna-27 (dawniej Luna-Resource ) - w 2019 roku. Planuje się wysłanie sond lądujących w rejony polarne Księżyca [21] . Również w październiku 2013 roku okazało się, że konstrukcja, wytrzymałość na wibracje i modele anteny sondy są gotowe i przechodzą różne etapy testów. Jednocześnie prototyp technologiczny – ostatni etap przed budową prototypu lotniczego, który poleci na Księżyc – będzie gotowy do końca 2014 roku [18] ;
  • 22 października 2013 r. na spotkaniu Rady Głównych Projektantów przedstawiono i zatwierdzono zaktualizowaną i poprawioną wersję projektu sondy księżycowej Luna-Globe [22] (przemianowanej na Luna-25) [3] . Nowa wersja projektu zakłada zminimalizowanie wykorzystania rozwiązań technicznych nieposiadających uprawnień lotniczych;
  • Do lata 2016 roku przeprowadzono testy anten i prototypów, przetestowano silniki i elementy układu napędowego. W kolejnym etapie prac na stoisku z symulatorem gleby księżycowej zostanie przetestowana technologia miękkiego lądowania;
  • 18 sierpnia 2017 r. Roskosmos zaakceptował projekt układu stacji kosmicznej Luna-25, start misji zaplanowano na 2019 r. [23] [24] ;
  • 11 maja 2018 roku okazało się, że Szwecja wycofała się z projektu Luna-25, a urządzenie XSAN, pierwotnie opracowane dla rosyjskiego AMS, trafi na Księżyc na chińskiej stacji Chang’e-4 [25] . Tak więc zadania badania jonowej i neutralnej egzosfery księżycowej zostaną wykonane w eksperymencie z rosyjskim instrumentem „Aries-L” [26] ;
  • 11 maja 2018 r. Rada Kosmiczna RAS zaproponowała przesunięcie startu misji z 2019 r. na czerwiec-październik 2021 r. ze względu na opóźnienie w rozwoju urządzenia Bius-L i niesprzyjające warunki balistyczne do wystrzelenia statku kosmicznego na orbitę okołoksiężycową w 2020 [27] [28 ] ;
  • 19 marca 2019 r. wiceprezes Rosyjskiej Akademii Nauk Jurij Balega powiedział mediom, że start Łuny-25 może nastąpić w latach 2022-2024 [29] . Tego samego dnia Roskosmos zdementował słowa Balega, precyzując, że daty startu w 2021 r. nie zostały przesunięte [30] ;
  • 20 kwietnia 2019 r. przedstawiciel organizacji pozarządowej. Ławoczkin powiedział mediom, że w tym roku przedsiębiorstwo zakończy opracowywanie dokumentacji projektowej i przetestuje podzespoły „Luny-25” [31] ;
  • 23 maja 2019 Dmitrij Rogozin wygłasza wykład na Moskiewskim Uniwersytecie Państwowym. MV Lomonosov pokazał zdjęcie aparatu Luna-25 „w żelazie” w Stowarzyszeniu Badawczo-Produkcyjnym Ławoczkina [32] [33] ;
  • 19 listopada 2019 r. Tatyana Kozlova, szefowa laboratorium robotyki IKI RAS, poinformowała media, że ​​próbka lotu manipulatora, stworzona w instytucie, przeszła wszystkie testy i jest gotowa do zainstalowania na statku kosmicznym [34]. ] ;
Zewnętrzne pliki wideo
Logo YouTube Raport Roscosmos-TV z postępów prac nad Luną-25. Październik 2020
Zewnętrzne pliki multimedialne
Logo YouTube Fabuła RSC Energia o testach akustycznych Luny-25. Luty 2021
Logo YouTube Fabuła "Roscosmos-TV" "Luna-25": sześć miesięcy przed startem. Kwiecień 2021
  • 26 grudnia 2019 r. Igor Mitrofanow, kierownik Zakładu Planetologii Jądrowej IKI RAS, poinformował media, że ​​zakończono badania projektowe i rozwojowe detektora ADRON, a testy próbek lotu zostaną zakończone do końca 2019 r. , po czym urządzenia zostaną przekazane do NPO. S. A. Ławoczkina za montaż na pokładzie „Łuny-25” [35] ;
  • 1 kwietnia 2020 r. Igor Mitrofanow, kierownik Zakładu Planetologii Jądrowej Instytutu Badań Kosmicznych Rosyjskiej Akademii Nauk, powiedział mediom, że próbka lotu detektora neutronów i promieniowania gamma ADRON, która określi skład regolitu w rejonach polarnych Księżyca został przetestowany i przekazany w lutym do NPO. Ławoczkin [36] ;
  • 14 kwietnia 2020 Dyrektor Generalny NPO im. I. Ławoczkin Władimir Kołmykow powiedział mediom, że „Luna-25” jest na etapie testów naziemnych produktów eksperymentalnych [37] ;
  • 30 kwietnia 2020 r. media poinformowały o zamiarze Rady RAS ds. Przestrzeni Kosmicznej zaapelowania do rządu rosyjskiego o rozwiązanie problemu terminowego zaopatrzenia Łuny-25 w radioizotopowe źródła energii elektrycznej i cieplnej o masie 6,7 kg w celu zapewnienia ciepło do stacji podczas księżycowej nocy (14,5 dnia ziemskiego) [38] ;
  • 17 lipca 2020 roku media poinformowały, że organizacja pozarządowa. Ławoczkina planuje zakup czterech odbłyśników sferycznych w Szwajcarii oraz 250 uchwytów magnetycznych i innego sprzętu w USA, aby przeprowadzić prace związane z osiowaniem Luny-25. Wykorzystanie zagranicznego sprzętu do sprawdzania rosyjskiej stacji księżycowej przedsiębiorstwo tłumaczy brakiem rosyjskich odpowiedników [39] ;
  • 28 września 2020 r. służba prasowa organizacji pozarządowej. Ławoczkina poinformowała, że ​​testy próżni termicznej modelu termicznego Luna-25, które trwały od lipca do września, zostały zakończone. Testy naziemne makiety obejmowały atmosferyczne testy termiczne w komorze próżniowej, które symulują działanie statku kosmicznego w miejscu startu, a także termiczne testy próżniowe, które pokazują, jak statek kosmiczny zachowuje się podczas lotu. Obecnie trwają termiczne testy atmosferyczne, które symulują działanie statku kosmicznego w kompleksie technicznym kosmodromu [40] ;
  • 20 lutego 2021 roku Roskosmos ogłosił pomyślne przeprowadzenie testów akustycznych sondy w RSC Energia [41] .
  • Od połowy marca 2021 r. Luna-25 znajduje się w hali wykończeniowej organizacji non-profit o nazwie V.I. Ławoczkina, gdzie przeprowadzane są jego złożone testy elektryczne [42] [43] .
  • 18 marca okazało się, że nie są gotowe dwa urządzenia serwisowe niezbędne do lądowania na stacji: jednostka inercyjna Bius-L oraz prędkościomierz i zasięg Dopplera (DISD-LR), który miał dostarczyć koncern Vega [44]. ] .
  • 9 kwietnia 2021 roku do Rosji wysłano kamerę European Pilot-D, aby zapewnić precyzyjne lądowanie Luny-25 [45] .
  • 16 kwietnia 2021 r. Roskosmos poinformował, że na kosmodrom Wostocznyj dostarczono makietę (cały montaż) statku kosmicznego Luna-25, przeznaczoną do kompleksowych testów środków technicznych i systemów w kosmodromie. Prace zaplanowano na lato tego roku. Podczas testów będzie testowana technologia pracy z produktem w kosmodromie, aby zapewnić późniejsze uruchomienie produktu lotniczego [46] .
  • 5 maja 2021 Centrum Naukowo-Produkcyjne Automatyki i Aparatury im. Pilyugin przeniesiony do organizacji pozarządowej. Urządzenie Ławoczkina do systemu nawigacyjnego „Bius-L” [47] . Początkowo urządzenie miało zostać wyprodukowane do lutego 2020 roku.
  • 7 lipca 2021 r. holding RCS rozpoczął testowanie oprzyrządowania pokładowego systemu dowodzenia i pomiarów stacji Luna-25 [48] .
  • 6 августа 2021 года концерн «Вега» поставил НПО им. Лавочкина прибор ДИСД-ЛР (предполагалось, что прибор будет поставлен в июне) [49] .
Внешние видеофайлы
Логотип YouTube Интервью Александра Ширшакова телеканалу "России 24" о миссии "Луны-25". Август 2021 года
  • 24 августа 2021 года генеральный конструктор НПО им. Лавочкина Александр Ширшаков сообщил СМИ, что перенос запуска "Луны-25" с октября 2021 года на май 2022 года связан в двумя причинами: 1) необходимость завершения огневых испытаний двигательной установки, с которой возникли проблемы; 2) необходимость дополнительного времени для отработки систем станции. Предприятию осталось завершить комплексные испытания "Луны-25", произвести окончательную сборку аппарата, его электрические испытания в термовакуумной камере и заключительные операции перед отправкой на космодром Восточный, которая планируется за месяц-полтора до намеченного в мае запуска. Пусковое окно для отправки к Луне в 2022 году первой российской автоматической станции будет с мая по октябрь [50] .

Ожидаемые события

  • Конец мая 2022 года — запуск «Луны-25» с космодрома Восточный.

Планы по запуску

Изменение планируемой даты запуска
Дата Планируемая дата запуска Космодром Ракета-носитель
2011 год 2014 год [51] Байконур Союз
Ноябрь 2011 года Не ранее 2015 года [51] [52] Байконур Зенит-2
Октябрь 2013 года Не ранее 2016 года [53] Восточный
Август 2017 года 2019 год [54] Байконур
Май 2018 года Июнь - октябрь 2021 года [55] Восточный
Март 2020 года 1 октября 2021 года [56] Восточный «Союз 2.1б» с РБ «Фрегат»
Август 2021 года Май 2022 года [57] Восточный «Союз 2.1б» с РБ «Фрегат»

Запуск планировалось произвести с космодрома « Восточный » [58] в ноябре или декабре 2019 года [59] с помощью ракеты-носителя «Союз 2.1б». 17 апреля 2018 года вице-премьер Дмитрий Рогозин в интервью СМИ подтвердил план по запуску аппарата в 2019 году [60] . 28 июня 2018 года Роскосмос перенёс запуск аппарата на 2021 год [61] . 22 сентября 2018 года глава Роскосмоса Дмитрий Рогозин сообщил на своей странице в соцсети, что оптимальным временем запуска аппарата является июль 2021 года. К такому выводу пришли эксперты Российской академии наук [62] . В 2015 году разработчики российского проекта Лунного микроспутника обратились в НПО им. Лавочкина с предложением запустить в качестве попутной нагрузки микроспутник для фотографирования поверхности Луны. Но разработчики Луны-25 отказались рассматривать этот вариант [63] .

29 ноября 2017 года было заявлено, что запуск будет произведён с космодрома « Байконур » [64] .

Запуск запланирован на 1 октября 2021 года, запасная дата пуска 30 октября 2021 года [65] [66] .

28 августа 2021 года источник в ракетно-космической отрасли сообщил СМИ, что запуск предварительно назначен на 25 мая 2022 года, в мае пусковое окно будет всего лишь 2-3 дня [67] .

— В августе мы поймем точно, что получается по срокам. Второе пусковое окно — это февраль 2022 года и третье — это май 2022 года. Февральское окно мы отметаем, потому что там придется делать очень сложные орбитальные "телодвижения"

Глава Роскосмоса Дмитрий Рогозин о дате запуска «Луны-25», 3 июня 2021 года [68] .

— Мы полетим тогда, когда результаты всех испытаний будут положительными. Если успеем на заявленную дату в октябре, полетим в октябре. Не будем успевать к этой дате — будем испытывать сколько понадобится, чтобы все хвосты подчистить. Могу определенно заявить, что никуда не полетим, пока все испытания не будут успешно завершены — из неудач «Марса-96» и «Фобоса-Грунта» все уроки извлечены.

Заведующий отделом ядерной планетологии ИКИ РАН Игорь Митрофанов о дате запуска «Луны-25», 16 августа 2021 года [69] .

Планируемое место посадки

Критериями для выбора места посадки служат значения уклонов кратера, общая доля иллюминации. Также лунный аппарат должен находиться в месте, удобном для радиосвязи и зарядки солнечных батарей. Поиски районов посадки велись по картам, составленным на основе данных американского аппарата Lunar Reconnaissance Orbiter, в том числе на основе данных нейтронного детектора ЛЕНД, разработанного в ИКИ РАН.

В 2011 году были определены шесть возможных районов для посадки автоматических зондов — три на северном полюсе и три на южном. В 2013 году рассматривались только варианты посадки на южном полюсе , причём приоритет имели не научные соображения, а инженерные, поскольку главная задача самой миссии — отработка технологии посадки зондов для будущих миссий Роскосмоса. Район посадки для Луны-Глоб должен быть ровным и иметь размер около 30 километров. По состоянию на август 2015 года в качестве возможного варианта, в качестве модели для программной отработки посадки, рассматривался кратер Богуславский [70] [71] , однако в январе 2018 года ученые сообщили, что он не вошел в число благоприятных посадочных мест [72] .

К середине 2016 года НПО им. Лавочкина совместно с ИКИ РАН из девяти возможных мест прилунения определили основную и резервную точку посадки [73] . При анализе принимались во внимание четыре аспекта:

  • область с наибольшей концентрацией воды;
  • технические ограничения при посадке (наклон аппарата при посадке должен быть не больше 15 градусов, в отличие от прилунения в экваториальной области, где посадка происходит практически перпендикулярно поверхности Луны);
  • особенности ретрансляции сигнала на Землю;
  • наличие относительно ровной поверхности в предполагаемой области посадки.

В 2016 году основным претендентом на место посадки был выбран кратер Манцини . Окончательно место должно было быть утверждено в 2017 году. По состоянию на конец января 2018 года фигурировали два возможных места посадки — основной район, расположенный к северу от южного полярного кратера Богуславский с координатами около 69,5 градусов южной широты и 43,5 градусов восточной долготы, и резервный район к юго-западу от кратера Манцини с координатами около 68,8 градусов южной широты и 21,2 градусов восточной долготы соответственно. Кроме того, были уточнены инженерные требования к месту посадки: уклон местности не должен превышать 7 %, освещенность Солнцем должна составлять не менее 40 % от лунных суток, помимо этого должна быть обеспечена постоянная радиовидимость аппарата с Земли [74] .

Сценарий посадки аппарата

Посадка спускаемого зонда будет проходить по сценарию последних советских посадочных миссий, то есть аппарат будет двигаться по низкой полярной орбите вокруг Луны, а затем совершит торможение и вертикальный спуск. В отличие от посадок советских автоматических станций, последняя из которых имела место в 1976 году, «Луна-25» впервые в истории космонавтики будет направлена в полярный район Луны.

Перелёт к Луне займёт от 4,5 до 5,5 суток. На лунной полярной орбите станция пробудет от 3 суток до недели после чего совершит мягкую посадку [75] . Таким образом, если запуск состоится в основной день, то станция совершит посадку не позднее 13 октября, а если в резервный, то не позднее 11 ноября 2021 года.

Финансирование проекта

  • В 2014 году, согласно проекту Федеральной космической программы на 2016—2025 годы, общий объём финансирования по созданию «Луны-25» должен был составить 2 млрд 980 млн рублей [76] .
  • 13 декабря 2020 года на портале госзакупок был размещён контракт, согласно которому Роскосмос выделит НПО им. Лавочкина дополнительные 1,4 миллиарда рублей на завершение создания «Луны-25», лётные испытания, подготовку к запуску, запуск и выполнение программы научных исследований [77] .

См. также

Примечания

  1. Зонд «Луна-Глоб» получит второе название «Луна-25» (рус.) , РИА Новости (27 августа 2013). Дата обращения 27 августа 2013.
  2. Запуск станции «Луна-25» запланирован на май 2022 года
  3. 1 2 Российская лунная миссия «Луна-Глоб» будет переименована в «Луна-25» . РИА Новости (8 апреля 2013).
  4. НПО Лавочкина: российские лунные зонды проживут на Луне минимум год (16 октября 2013).
  5. Источник рассказал о возможностях российской станции «Луна-25»
  6. Ученые сократили число приборов на зонде «Луна-25» почти в 2 раза , РИА Новости (4 декабря 2012). (Проверено 4 января 2013)
  7. Разработчик подтвердил сокращение научной нагрузки аппарата «Луна-Глоб» , Lenta.ru (4 января 2013).
  8. Детектор нейтронов и гамма-лучей сделает «флюорографию» Луне . ТАСС (22 марта 2019).
  9. Ученый раскрыл особенности нового российского космического аппарата «Луна-25» . ТВ Звезда (23.03.2021).
  10. В РАН объяснили причину задержки полета на Луну . Московский Комсомолец (14 мая 2018).
  11. Разработчик «Луны-25» заявил, что санкции Запада минимально влияют на создание аппарата . ТАСС (22 апреля 2019).
  12. Российский зонд «Луна-Глоб» отправится исследовать Луну в 2015 году (10 ноября 2011).
  13. Запуски миссий к Луне перенесут из-за аварии «Фобоса», сообщили в ИКИ , РИА Новости (1 февраля 2012).
  14. Старт российской станции «Луна-Глоб» перенесли на год .
  15. Ученые РФ выбрали приоритеты: Луна, Марс и Апофис будут первыми
  16. Инновационные проекты России в космической области: исследования Солнечной системы (недоступная ссылка) . Дата обращения: 31 августа 2012. Архивировано 20 мая 2017 года.
  17. Российские луноходы планируется отправить на Луну после 2020 года
  18. 1 2 Технологический образец «Луны-Глоб» будет готов к концу 2014 года (16 октября 2013).
  19. Проблемы с финансированием российской лунной миссии «Луна-Глоб» решены , РИА Новости (16 января 2013).
  20. Первый российский лунный аппарат отправится в космос не ранее 2016 г (15 октября 2013).
  21. Первый российский лунный аппарат отправится в космос не ранее 2016 г , РИА Новости (15 октября 2013).
  22. Обновлённый вариант проекта зонда «Луна-Глоб» представят 22 октября (16 октября 2013).
  23. «Роскосмос» принял конструкторский макет станции «Луна-25» (18 августа 2017).
  24. Изготовитель научной станции «Луна-25» опроверг информацию о переносе запуска на 2020 год (рус.) , ТАСС . Дата обращения 25 января 2018.
  25. Швеция отказалась от российского лунного проекта в пользу китайского . РИА Новости (11 мая 2018).
  26. Швеция вышла из проекта российской лунной миссии «Луна-25» . РИА Новости (11 мая 2018).
  27. Запуск первой в истории России миссии к Луне предложили перенести . РИА Новости (11 мая 2018).
  28. Совет РАН отложил решение по переносу пуска лунной миссии . РИА Новости (11 мая 2018).
  29. В РАН назвали возможные сроки запуска станции «Луна-25» . РИА Новости (19 марта 2019).
  30. В Роскосмосе опровергли сообщение о переносе запуска станции «Луна-25» . РИА Новости (19 марта 2019).
  31. НПО Лавочкина в 2019 году завершит разработку конструкторской документации по «Луне-Глоб» . ТАСС (20 апреля 2019).
  32. Роскосмос ТВ. Трансформация Роскосмоса (24 мая 2019). Дата обращения: 24 мая 2019.
  33. Роскосмос. Выступление Дмитрия Рогозина в МГУ им. М.В.Ломоносова . @roscosmos (1 января 2019). Дата обращения: 24 мая 2019.
  34. Летный образец манипулятора для миссии «Луна-25» прошел необходимые испытания . ТАСС (19 ноября 2019).
  35. Ученые планируют к 2020 году завершить испытания прибора для геологоразведки Луны . ТАСС (26 декабря 2019).
  36. Прибор для определения состава реголита в полярных областях Луны прошел испытания . ТАСС (1 апреля 2020).
  37. Владимир Колмыков: Россия запустит миссию к Луне в октябре 2021 года . РИА Новости (14 апреля 2020).
  38. РАН попросит кабмин помочь с «ядерной батарейкой» для лунной станции . РИА Новости (30 апреля 2020).
  39. Первую российскую лунную станцию протестируют оборудованием из США . РИА Новости (17.07.2020).
  40. Макет аппарата «Луна-25» прошел тепловакуумные испытания . ТАСС (28.09.2020).
  41. Акустические испытания автоматической станции «Луна-25» . Роскосмос (20.02.2021).
  42. Новости. Дмитрий Рогозин встретился с журналистами в НПО Лавочкина . www.roscosmos.ru . Дата обращения: 17 марта 2021.
  43. Новости. Дмитрий Рогозин с рабочим визитом посетил НПО Лавочкина . www.roscosmos.ru . Дата обращения: 26 февраля 2021.
  44. В НПО Лавочкина сообщили о неготовности двух приборов «Луны-25» , 18.03.2021
  45. ЕКА отправила в Россию камеру «Пилот-Д» для совместной лунной миссии . ТАСС (09.04.2021).
  46. Новости. Габаритный макет «Луны-25» доставлен на Восточный . www.roscosmos.ru . Дата обращения: 16 апреля 2021.
  47. 10 кг вместо 1,5. Как России лететь на Луну под санкциями . gazeta.ru (11.05.2021).
  48. Космическая среда № 335 // Спектр-РГ, ЭкзоМарс-2022, Луна-25 (рус.) . Дата обращения: 7 июля 2021.
  49. «Прибор наш, российский»: когда Россия полетит на Луну . Газета.ру (16.08.2021).
  50. Разработчик назвал сроки запуска первого российского аппарата на Луну . РИА Новости (24.08.2021).
  51. 1 2 Российский зонд «Луна-Глоб» отправится исследовать Луну в 2015 году . 3DNews (10.11.2011).
  52. Причина переноса: Авария АМС "Фобос-Грунт", в которой применялись схожие с лунными проектами технические решения
  53. Первый российский лунный аппарат отправится в космос не ранее 2016 г . РИА Новости (15.10.2013).
  54. "Роскосмос" принял конструкторский макет станции "Луна-25" . РИА Новости (18.08.2017).
  55. Запуск первой в истории России миссии к Луне предложили перенести . РИА Новости (11.05.2018).
  56. Россия запустит космический аппарат на Луну 1 октября 2021 года . РИА Новости (17.03.2020).
  57. В РАН сообщили о переносе запуска миссии «Луна-25» на май 2022 года . Газета.ру (20.08.2021).
  58. Космодром «Восточный» откроет Луну , Газета.ru
  59. Лемешевский: Россия отправит к Луне четыре миссии до 2025 года . Российская газета (30 августа 2016). Дата обращения: 30 августа 2016.
  60. Посадочный модуль «Луна-25» будет отправлен на Луну в 2019 году (17 апреля 2018).
  61. «Роскосмос» перенес запуски лунных миссий на год вперед
  62. Рогозин назвал июль 2021 года оптимальным временем запуска станции «Луна-Глоб» . ТАСС (22 сентября 2018).
  63. Anatoly Zak. One Russian's Plan to Prove Once And For All That Americans Landed on the Moon (англ.) . Popular Mechanics (14 October 2015). Дата обращения: 4 августа 2019.
  64. Роскосмос рассказал, когда запуски лунных станций переведут на Восточный
  65. Названа дата первого в истории России запуска аппарата на Луну . РИА Новости (17 марта 2020). Дата обращения: 17 марта 2020.
  66. Испытания аппарата «Луна-25» завершатся летом 2021 года . ТАСС, 5 июля 2020 года.
  67. Источники назвали предварительную дату запуска российской станции "Луна-25" . РИА Новости (28.08.2021).
  68. Гендиректор Роскосмоса заявил о возможном переносе лунной программы на 2022 год . ТАСС (03.06.2021).
  69. [hhttps://www.gazeta.ru/science/2021/08/16_a_13883018.shtml «Прибор наш, российский»: когда Россия полетит на Луну] . Газета.ру (16.08.2021).
  70. «Нам нужно вернуться на Луну» (недоступная ссылка) . Дата обращения: 28 августа 2015. Архивировано 4 марта 2016 года.
  71. Первый российский лунный зонд могут отправить в кратер Богуславского (16 октября 2013).
  72. Заседание Совета РАН по космосу 23 января 2018 года | Совет по космосу РАН . sovet.cosmos.ru. Дата обращения: 25 марта 2018.
  73. Кто следующий на Луну? (29 августа 2016).
  74. Ученые выбрали два возможных места посадки для российской станции «Луна-25» (25 января 2018).
  75. Игорь Маринин. Год до запуска. «Луна-25» готовится к старту // АО «ЦНИИмаш». — 2020. — С. 40—43 .
  76. Лунные исследования обойдутся российскому бюджету в 28 млрд рублей . Интерфакс (20 августа 2014).
  77. На завершение создания и запуск аппарата «Луна-25» выделили почти 1,4 млрд рублей . Интерфакс-АВН (13 декабря 2020). Дата обращения: 30 января 2020. Архивировано 1 января 2021 года.

Ссылки