Współczynnik rozcieńczenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Współczynnik rozcieńczenia (osłabienia) jest astrofizyczną wielkością charakteryzującą tłumienie gęstości strumienia promieniowania pochodzącego od gwiazdy centralnej w mgławicach . Stosowany jest głównie w blasku mgławic planetarnych .

Niech gwiazda centralna promieniuje jako całkowicie czarne ciało o gęstości strumienia energii ρ * . Gęstość strumienia promieniowania ρ przechodzącego przez mgławicę będzie tym mniejsza, im mniejszy kąt bryłowy gwiazda będzie widoczna z danego punktu mgławicy. To jest

Tutaj W jest współczynnikiem rozcieńczenia. Jeśli r * to promień gwiazdy, a r to odległość do niej, to gwiazda będzie widoczna pod kątem bryłowym

Tutaj θ 0 jest wielkością kątową gwiazdy. W ten sposób otrzymujemy wyrażenie na współczynnik rozcieńczenia:

W przypadku mgławic planetarnych współczynnik rozcieńczenia wynosi około 10 -14 .


Literatura

W.W.Sobolew. Kurs astrofizyki teoretycznej. - 3. - M .: Nauka.

Spinki do mankietów

  1. http://www.astronet.ru/db/msg/1188269